Wzgar­dzo­ny i o­de­pchnię­ty przez ludzi, Mąż bo­le­ści, o­swojony z cier­pieniem, jak ktoś, przed kim się twa­rze za­kry­wa, wzgar­dzo­ny tak, iż mie­liśmy Go za nic. Lecz On się obar­czył na­szym cier­pieniem, On dźwi­gał nasze bo­le­ści. (Iz 53, 3)

To już tra­dy­cja. W pią­tek przed Nie­dzielą Pal­mo­wą wier­ni dwóch pa­rafii, Św. Win­cen­tego à Paulo i Ze­sła­nia Ducha Świę­te­go wy­ru­szyli za Ch­ry­stu­sem na Jego Drogę Krzy­żo­wą. W tym roku, roz­wa­żając sta­cje męki Zba­wi­cie­la, przed­sta­wialiśmy Mu ży­cio­we i za­wo­dowe pro­ble­my, sy­tu­acje kry­zyso­we, pro­ble­my ze zdro­wiem swoim i bli­skich, łą­cząc się w Jego bólu.

W czwar­tek, 22 stycz­nia, w Ko­ście­le po­wszech­nym wspo­mi­na­liśmy św. Win­cen­tego Pal­lot­tiego. U Pal­lo­ty­nów na całym świe­cie, to u­ro­czy­stość Za­ło­ży­cie­la. Dzię­ko­wa­liśmy za dzie­ła św. Win­cen­tego, zwłasz­cza za Zjed­no­czenie Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go. Mo­dli­twą o­toczy­li­śmy człon­ków Sto­wa­rzy­sze­nia Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go – księ­ży i braci, pa­mię­taliśmy też o sio­strach pal­lo­tyn­kach i wszyst­kich współ­pra­cow­ni­kach. Za­koń­czy­li­śmy tym samym Pal­lo­tyń­ski Rok Ju­bi­le­uszo­wy.

Rów­nież o­twoc­ka wspól­no­ta dusz­pa­ste­rzy oraz wszyst­kie grupy dzia­łają­ce przy pa­rafii spo­tka­ły się na wspól­nej mo­dli­twie pod­czas Mszy św. oraz na wspól­nej re­kreacji.

Św. Win­cen­ty Pal­lot­ti, módl się za nami!

Li­sto­pad nie­od­par­cie ko­ja­rzy się nam ze Wszyst­ki­mi Świę­ty­mi – świad­kami wiary, świad­kami Ch­ry­stu­sa, wiel­kimi, ale ci­chy­mi i bo­ha­te­rami Ko­ścioła. W so­botę, 15 li­sto­pa­da, dzie­ci z Otwoc­ka mogły przez chwi­lę po­czuć się jak ci świę­ci, ale przede wszyst­kim na­uczyć się jak zmie­rzać ku świę­to­ści w życiu co­dzien­nym.

Jak co roku, tak i dziś wy­zna­li­śmy pu­blicz­nie naszą wiarę w re­al­ną o­bec­ność Je­zu­sa pod po­sta­ciami Ch­le­ba i Wina. Pro­ce­sja z Naj­święt­szym Sa­kramen­tem była wi­dzial­nym zna­kiem na­szej czci wobec Bo­skie­go Syna – po­ka­zała, że Jezus jest po­śród swo­je­go ludu i idzie z nami przez co­dzien­ne życie.

Boże, Ty w Naj­święt­szym Sa­kramen­cie zo­sta­wi­łeś nam pa­miąt­kę swej męki, daj nam taką czcią o­ta­czać świę­te ta­jem­ni­ce Ciała i Krwi Two­jej, a­by­śmy nie­ustan­nie do­zna­wali owo­ców Twego od­ku­pie­nia. Amen.

Uro­czy­stość Ze­sła­nia Ducha Świę­te­go jest w na­szej pa­rafii świę­tem pa­tro­nal­nym – od­pu­stem. Te­go­rocz­ne świę­to­wa­nie zbie­gło się z wi­zy­ta­cją ka­no­nicz­ną bpa To­ma­sza Sz­tajr­wal­da. Przez cały dzień Słowo Boże gło­sił ks. Grze­gorz Ch­ra­pla MSF. Na­to­miast Ksiądz Bi­skup spo­ty­kał się ze wspól­no­ta­mi i pra­cow­ni­kami pa­rafii. Odwie­dził wier­nych mo­dlą­cych się w tra­dy­cyj­nym rycie rzym­skim, ale rów­nież wspól­no­tę Ko­ścioła Gre­ko­ka­tolic­kiego spo­ty­ka­ją­cą się na­szej świą­ty­ni. Prze­wod­ni­czył Mszy św. od­pu­stowej i po­prowa­dził pa­rafię.