We wtorek, 4 października 2016 roku odszedł do Pana
Ks. Józef Krzeski SAC
nasz Współbrat z otwockiej wspólnoty Pallotynów

Uro­czy­sto­ści po­grze­bowe roz­pocz­ną się Mszą św. od­pra­wianą w na­szym ko­ście­le w so­botę, 8 paź­dzier­nika, o godz. 12.00. Do­cze­sne szcząt­ki ks. Jó­ze­fa spo­czną w pal­lo­tyń­skiej kwa­te­rze na o­twoc­kim cmen­ta­rzu.

BIOGRAM

Ks. Józef Krze­ski SAC u­ro­dził się 8 sierp­nia 1931 roku w Pry­ca­no­wie, w po­wie­cie ma­kow­skim, w ro­dzinie rze­mieśl­niczo-chłop­skiej Ste­fa­na i Fran­cisz­ki z d. Si­tar­skiej. Dnia 30 sierp­nia zo­stał o­chrzczony w pa­rafii Różan, w diec. łom­żyń­skiej. 1 wrze­śnia 1949 roku roz­począł naukę w Małym Se­mi­na­rium Du­chow­nym w Wa­do­wi­cach na Kopcu. Su­tan­nę Sto­wa­rzy­sze­nia o­trzy­mał w Otwoc­ku 12 wrze­śnia 1952 roku z rąk pro­win­cja­ła ks. Sta­ni­sława Cza­pli SAC i tamże 1 lipca 1953 roku zło­żył pierw­szą kon­se­kra­cję na ręce ks. Jó­ze­fa Wró­bla SAC, a wiecz­ną w Oł­ta­rze­wie – 1 lipca 1957 roku na ręce ks. Cza­pli. Stu­dia fi­lo­zoficz­ne (1953–55) odbył w Otwoc­ku, a teo­logicz­ne (1955–59) – w Oł­ta­rze­wie. Świę­ce­nia ka­płań­skie przy­jął 11 czerw­ca 1959 roku w Oł­ta­rze­wie z rąk bpa Zyg­mun­ta Cho­romań­skie­go.

Po świę­ce­niach prze­by­wał w Gdań­sku, w domu przy ul. Elż­bie­tań­skiej, gdzie w na­szym stu­dium pa­sto­ral­nym po­głę­biał wie­dzę teo­logicz­ną (1959–60), a na­stęp­nie przez kil­ka­na­ście lat pra­co­wał w dusz­pa­ster­stwie pa­rafial­nym. Na sta­no­wi­sku wi­ka­riu­sza po­słu­gi­wał w Ząb­ko­wi­cach Ślą­skich (1960–63), na pla­ców­ce die­cezjal­nej w Ja­wo­rze (1963–66), w Sz­cze­ci­nie (1966–69), Gdań­sku-Wrzesz­czu (1969–70) i po­now­nie w Ząb­ko­wi­cach (1970–72). Na­stęp­nie zo­stał skie­ro­wa­ny na wa­do­wic­ki Ko­piec (1972–76), do dusz­pa­ster­stwa po­wołań, by stąd jeż­dżąc po Pol­sce gło­sić nauki re­ko­lek­cyj­ne i pro­wa­dzić ka­te­chi­zację na temat po­wołań ka­płań­skich i za­kon­nych. Potem po­wró­cił do dusz­pa­ster­stwa pa­rafial­ne­go i w la­tach 1976–77 był pierw­szym pal­lo­tyń­skim ku­sto­szem Sank­tu­arium Matki Bożej Po­jed­na­nia w Ho­dy­sze­wie, a 1977–80 – rek­to­rem domu, pro­bosz­czem i ku­sto­szem Sank­tu­arium MB Wy­cho­waw­czyni w Czar­nej.

Od 18 sierp­nia 1980 roku prze­szedł do pracy w Se­kreta­riacie ds. Misji w Ząb­kach i oddał się cał­ko­wi­cie pracy re­ko­lek­cyj­nej. Odtąd jeź­dził po kraju z re­ko­lek­cja­mi o te­ma­ty­ce mi­syj­nej, szcze­gól­nie u­wraż­li­wiając swo­ich u­czest­ni­ków na po­trze­by misji pal­lo­tyń­skiej w Rwan­dzie. Po­nad­to przez czte­ry lata (1984–88) speł­niał funk­cję sta­łe­go spo­wied­nika braci dla dru­gie­go roku o­kre­su wstęp­ne­go w Ząb­kach. 1 czerw­ca 2000 roku jako e­meryt zo­stał skie­ro­wa­ny do Otwoc­ka (dom przy ul. Że­rom­skiego). Tu po­cząt­kowo, w miarę swo­ich moż­li­wo­ści, po­dej­mował jesz­cze prace re­ko­lek­cyj­ne oraz po­słu­gi­wał dusz­pa­ster­sko w pa­rafii i wśród sióstr za­kon­nych, ale po­stę­pu­ją­ce z cza­sem zmia­ny miaż­dży­co­we wy­ma­gały prze­niesienia go do Pal­lo­tyń­skie­go Domu Opie­ki im. Św. Win­cen­tego Pal­lot­tie­go we Wrzo­sowie k. Ra­do­mia, gdzie prze­by­wał od 2015 roku aż do śmier­ci, która na­stą­pi­ła tam 4 paź­dzier­nika 2016 roku, o go­dzi­nie 21.00.

Pasją jego życia była praca re­ko­lek­cyj­no-mi­syj­na. Jak sam pisał: „Ma­rzy­łem od dziec­ka o ka­płań­stwie, aby gło­sić do ludu Słowo Boże. Ch­cia­łem być mi­sjo­na­rzem-re­ko­lek­cjoni­stą. Mó­wio­no mi, że wśród pro­ble­mów dusz­pa­ster­skich jed­nym z naj­trud­niej­szych jest zwal­czanie al­ko­holi­zmu. Po­my­śla­łem: prze­cież je­stem Krze­ski, muszę więc na­uczyć się wy­krze­sać nawet z ka­mie­nia. Już w pierw­szym roku ka­płań­stwa wypra­co­wałem sta­tecz­ną me­to­dę prze­ma­wiania na temat trzeź­wo­ści. Owo­cem nauk nie­dziel­nych było wpi­sa­nie się do pa­rafial­nej księ­gi trzeź­wo­ści jed­nej trze­ciej słu­cha­czy. Bar­dzo wiele osób pod­ję­ło de­cy­zję o abs­ty­nen­cji do końca życia. Cały czas sta­rałem się tę me­to­dę prze­ka­zać innym ka­płanom”. W tym celu Wy­daw­nic­two Apo­stoli­cum Ząbki wy­da­ło mu w 2007 roku dwie książ­ki o jed­no­brz­mią­cym ty­tu­le, któ­rych był współ­au­to­rem: „Apo­stol­stwo dla trium­fu Maryi”. Pierw­sza jest zbio­rem ma­te­riałów dusz­pa­ster­skich dla ka­płanów, braci i sióstr za­kon­nych oraz a­po­stołów świec­kich i ro­dzin mo­dlą­cych się o trzeź­wość na­ro­du (ss. 232). Druga – z pod­ty­tu­łem: „W duchu św. Lu­dwi­ka Marii Gri­gnion de Mont­fort” (rów­nież ss. 232) – jest zbio­rem nauk na temat o­rę­dzia fa­tim­skie­go „dla trium­fu Nie­po­ka­lanego Serca Maryi” i w duchu Ry­cer­stwa Nie­po­ka­lanej, ad­re­so­wanych do a­po­stołów świec­kich, za­bie­gają­cych o trzeź­wość na­ro­du. Obie książ­ki zo­stały wy­da­ne na po­dzię­kowa­nie Bogu za 100-lecie o­bec­no­ści pal­lo­ty­nów na zie­miach pol­skich i miały na celu przy­go­towa­nie pol­skie­go spo­łe­czeń­stwa na 100-lecie ob­ja­wień fa­tim­skich (2017).

Ksiądz Józef na­le­żał do Ze­spo­łu Apo­stol­stwa Trzeź­wo­ści przy Kon­fe­ren­cji Epi­sko­pa­tu Pol­ski i był re­ko­lek­cjoni­stą tego Apo­stol­stwa, a w pro­win­cji na­le­żał do Ko­mi­sji ds. Po­pie­ra­nia Domów Re­ko­lek­cyj­nych przy Za­rzą­dzie Pro­win­cjal­nym (1996–99).

W so­botę, 8 paź­dzier­nika, o godz. 12.00 w pal­lo­tyń­skim ko­ście­le pa­rafial­nym Ze­sła­nia Ducha Świę­te­go w Otwoc­ku od­pra­wiona zo­sta­nie Msza św. za Zmar­łe­go. Do­cze­sne szcząt­ki ks. Jó­ze­fa zo­sta­ną po­chowa­ne w kwa­te­rze pal­lo­tyń­skiej na o­twoc­kim cmen­ta­rzu.

Wiecz­ny od­poczy­nek racz mu dać, Panie!

Opr.: ks. Sta­ni­sław Tylus SAC