Światowe Dni Młodzieży

W dniach 20–25 lipca prze­ży­wa­li­śmy w na­szej pa­rafii Dni w Die­cezjach w ra­mach Świa­to­wych Dni Mło­dzieży. Grupa piel­grzy­mów z Ukra­iny, Bra­zy­lii i Ir­lan­dii za­go­ści­ła w do­mach wielu ro­dzin. Był to o­woc­ny czas na­wią­zania trwa­łych re­la­cji, po­zna­nia sie­bie na­wzajem, bo­gac­twa oby­cza­jów, hi­sto­rii, ję­zy­ka oraz tra­dy­cji kul­turo­wych. Każdy dzień po­by­tu w Otwoc­ku ob­fi­tował w nie­za­po­mniane chwi­le przy­go­towu­ją­ce do głów­nych wy­da­rzeń w Kra­ko­wie.

W środę 20 lipca u­ro­czy­ście po­wi­ta­liśmy gości pod­czas Mszy Św., którą ce­lebro­wał ks. Sła­wo­mir Gro­cha­lak SAC, ks. Mar­cin Krzysz­to­szek SAC oraz ks. Wi­ta­lij Wez­dec­kij SAC i ks. Jurij Si­cin­ski SAC z Ukra­iny. Na­stęp­nie z u­śmie­chem na twa­rzy i ra­do­ścią w sercu razem z ro­dzinami, piel­grzy­mi udali się do domów na od­poczy­nek. Czwar­tek był dniem po­zna­nia się wspól­no­ty re­jo­nu z Otwoc­ka, Jó­ze­fo­wa i Kar­cze­wa. Spot­ka­nie wszyst­kich piel­grzy­mów, wo­lon­ta­riu­szy, go­spoda­rzy roz­poczę­ło się w ko­ście­le Św. Win­cen­tego à Paulo od pre­zen­ta­cji grup każ­dej przy­byłej na­ro­dowo­ści. Mło­dzież z Ghany, Bra­zy­lii, Ukra­iny, Ir­lan­dii, Hisz­pa­nii i USA po­przez ta­niec i śpiew w swo­ich na­ro­dowych ję­zy­kach wpro­wa­dzi­ła nie­za­po­mnianą at­mos­fe­rę wszech­ogar­niają­cej mi­ło­ści, ra­do­ści i szczę­ścia.

Mszę św. od­pra­wił bp Jo­seph Fran­cis Kweku Essen z Ghany Spo­rym prze­ży­ciem czę­ścią było od­czy­ta­nie Ewan­ge­lii w kilku ję­zy­kach.

Po­połu­dnie nasza grupa pod o­pie­ką wo­lon­ta­riu­szy Marka Leś­kiewicza i Ma­te­usza Ku­bia­ka spę­dzi­ła w War­szawie od­wie­dza­jąc In­sty­tut Fry­de­ryka Cho­pi­na, In­sty­tut Św. Jana Pawła oraz stare mia­sto. Wie­czór u­świet­nił wy­jąt­ko­wy kon­cert „Wiara. Na­dzie­ja. Mi­łość”, w któ­rym u­czest­ni­czy­ło ponad 200 ar­ty­stów z Pol­ski i ca­łe­go świa­ta oraz tłumy mło­dych chrze­ści­jan zgro­ma­dzonych na Placu Pił­sud­skie­go.

Ko­lej­ny dzień był kon­ty­nu­acją zwie­dza­nia miejsc zwią­za­nych z hi­sto­rią i kul­turą Ma­zow­sza i War­szawy. Wspól­nie z prze­wod­ni­kiem – To­ma­szem Ja­strzęb­skim – od­wie­dziliśmy Mu­zeum Na­ro­dowe, Mu­zeum Pow­sta­nia War­szaw­skie­go oraz Ła­zien­ki Kró­lew­skie. Za­wi­taliśmy rów­nież do Oża­ro­wa Ma­zo­wiec­kiego, gdzie w Sank­tu­arium Mi­ło­sier­dzia Bo­że­go u­czest­ni­czy­liśmy we Msza św. Wie­czór u­pły­nął na mo­dli­twie u­wiel­bienia pod prze­wod­nic­twem ks. Ra­do­sława Wi­leń­skiego SAC.

So­bota i nie­dziela to dni, które ro­dziny gosz­czą­ce piel­grzy­mów mogły spę­dzić razem. So­bot­ni Fe­sti­wal Na­ro­dów na te­renie Wyż­sze­go Se­mi­na­rium Du­chow­ne­go na Tar­cho­mi­nie był przed­sma­kiem Kra­ko­wa w War­szawie. Ko­lorowy ko­rowód przed­sta­wi­cieli ponad 160 państw, u­ro­czy­sta Msza Św. Po­sła­nia, pre­zen­ta­cje grup za­granicz­nych, kon­cert Maleo Re­agee Roc­kers, zbu­do­wa­ły ra­do­sną, mię­dzy­na­ro­dową wspól­no­tę chrze­ści­jań­ską. Bło­gosła­wień­stwo ks. abpa Hen­ry­ka Ho­se­ra SAC na­peł­ni­ło na­dzie­ją młode serca na o­woc­ne prze­ży­cie Świa­to­wych Dni Mło­dzieży z pa­pie­żem Fran­ciszkiem w Kra­ko­wie.

Na­ro­dowe świę­to­wa­nie za­koń­czy­ło się w nie­dzielę w Wyż­szym Se­mi­na­rium Du­chow­nym Księ­ży Pal­lo­ty­nów w Oł­ta­rze­wie. By­li­śmy świad­kami ży­we­go ko­ścioła pod­czas Mszy św., któ­rej prze­wod­ni­czył prze­ło­żony wschod­niej Pro­win­cji Księ­ży Pal­lo­ty­nów – ks. Józef Lasak SAC. Śpiew w róż­nych ję­zy­kach pięk­nie łą­czył się z ta­necz­nym u­wiel­bieniem Ch­ry­stu­sa. Wy­stę­py gości z Indii, Bra­zy­lii, Mek­sy­ku, Ukra­iny, Litwy, Sło­wa­cji, Bia­ło­ru­si, Fran­cji u­ka­zały nam pięk­no i róż­no­rod­ność każ­de­go kraju. Na­peł­nieni Bożą ra­do­ścią oraz przy­sma­kami z gril­la wró­ci­liśmy do na­szych domów, aby spę­dzić o­stat­ni wie­czór z na­szy­mi go­ść­mi.

W po­nie­dzia­łek, 25 lipca wcze­śnie rano, ze łzami wzru­sze­nia po­że­gna­li­śmy na sta­cji PKP w Otwoc­ku grupę mło­dzie­ży, która udała się w dal­szą po­dróż na spo­tka­nie z Ojcem Świę­tym w Kra­ko­wie.

Te kilka lip­co­wych dni spę­dzo­nych z chrze­ści­janami z in­nych kra­jów po­zosta­nie na za­wsze w na­szych ser­cach. „Gość w dom – Bóg w dom”. Zgod­nie ze sta­ro­pol­skim przy­sło­wiem wszy­scy po­czu­li­śmy żywą o­bec­ność Boga w na­szych ro­dzin­nych do­mach.